Landinformatie Ghana

World Servants ondersteunt in Ghana haar lokale partnerorganisatie AGREDS. Deze organisatie is actief in het minst ontwikkelde deel van Ghana. World Servants helpt hen bij de uitvoering van hun projecten in het noorden (Northern Region). De projecten hebben voornamelijk betrekking op het verbeteren van het onderwijs en de gezondheidszorg. Met hulp van AGREDS worden ook andere organisaties ondersteund.

Kerngegevens:

Klimaat en Landschap
Ghana ligt in West-Afrika, net ten noorden van de evenaar aan de baai van Guinea. Het wordt omringd door de Franstalige landen Ivoorkust, Burkina Faso en Togo. Voor Afrikaanse begrippen is Ghana klein. Het land is relatief vlak. Alleen in het centrale en oostelijke deel van het land bevinden zich bergen, met een maximale hoogte van net iets onder de 1000 meter. Het land is globaal in twee hoofdzones te verdelen: de vochtige tropische wouden van het zuiden en de droge savanne bossen van het noorden. Het zuiden van het land was oorspronkelijk begroeid met tropisch regenwoud, maar veel daarvan is inmiddels gekapt. Bossen bedekken nu nog circa een derde van het totale oppervlak. De noordelijke savanne bestaat uit droog grasland en minder dichte en lage bossen. In Ghana heerst een tropisch en savanneklimaat. De temperaturen liggen vrijwel het hele jaar tussen de 27 en 40 graden. Het regenseizoen is van mei tot oktober.

Geschiedenis
De huidige bevolking van Ghana bestaat uit Immigranten. In 1415, toen de eerste Europeaan in Ghana kwam, bestond het gebied uit afzonderlijke koninkrijkjes die werden bestuurd door eigen "chiefs" (stamhoofden). Elk koninkrijkje had een eigen geloof. Ze zijn wel degelijk met elkaar in contact zijn geweest, maar dat heeft zich waarschijnlijk beperkt tot de handel en het voeren van stammenoorlogen.
Nadat de Engelse, Nederlandse, Deense en Franse handelaars in de zeventiende eeuw in Ghana aankwamen, werd het gebied het centrum van de Europese handel in West-Afrika. Het feit dat de Europeanen Ghana kozen als handelscentrum had temaken met de makkelijk te bereiken havens die snel naar grote goudmijnen leidden. In de loop der jaren nam de macht van de Europeanen af. Vanaf 1665 is bekend dat er slavenhandel was. Tijdens de slavenhandel zorgden georganiseerde rooftochten voor vernietiging van veel lokale gemeenschappen in het land. De slavernij werd in het begin van de 19e eeuw afgeschaft. In de jaren die volgden waren de Britten aan de macht. Toen zijn er vele Engelse invloeden in het land gekomen. Zo leerde men in die tijd bijvoorbeeld de Engelse taal. Na de tweede wereldoorlog startten de pan-Afrikaanse beweging en de nationalisten onder leiding van Dr. Danquah en Dr. Nkrumah een campagne voor onafhankelijkheid.
Als gevolg hiervan kreeg Ghana op 6 maart in 1957 uiteindelijk, als eerste land in Afrika haar onafhankelijkheid. De democratie die daarop volgde was een mijlpaal in de geschiedenis van Afrika vanaf WO II. Ghana is het eerste land waarin een landsbestuur op democratische wijze de macht overdraagt aan een nieuwe regering. De trots over dit feit wordt nog eens versterkt door het feit dat spanningen uitblijven. Ghana lijkt daarmee op de goede weg.

Politiek en Economie
Ghana heeft een relatief rustige politieke geschiedenis. In tegenstelling tot de zo trieste traditie van zo vele Afrikaanse landen is het aantal gewelddadige coups en bloedige militaire schrikbewinden zeer beperkt. Zoals de aard van de Ghanees is, is ook het politieke leven redelijk gemoedelijk. Ghanezen zijn uiterst politiek geïnteresseerd. Een busritje gaat niet voorbij zonder heftige politieke discussie en iedereen lijkt er wel verstand van te hebben. Sinds 7 januari 2009 is John Atta-Mills de nieuwe democratisch gekozen president van Ghana. John Agyekum Kufuor was president in de twee voorgaande regeringsperiodes. Het was voor het continent de eerste maal dat een landsbestuur op democratische wijze de macht overdraagt aan een nieuwe regering.

De Mensen
Ghana telt ruim drieëntwintig miljoen inwoners, die zijn onder te verdelen in vele stammen met elk hun eigen taal, cultuur en tradities. Naast Engels spreken alle Ghanezen ook nog enkele lokale talen. Het Akan (of Twi) de taal van de Ashanti’s is de overheersende lokale taal en wordt door vrijwel elke Ghanees beheerst. Andere talen zijn Ga (voornamelijk gesproken rond Accra), Dagbani (Northern Region), Ewe (oosten) of Gonja (noorden). Op scholen, in het zakenleven en de media wordt vrijwel enkel Engels gebruikt. Toch zijn er veel mensen die deze taal niet of nauwelijks spreken. De meeste Ghanezen zijn vriendelijke en sociaal, open en vertrouwensvol, zelfs ten opzichte van vreemden. Een praatje met een bekende is bijna een verplichting en het afwerken van het traditionele begroetingsritueel hoort daarbij. Respect is een belangrijk goed in Ghana. Respect voor de medemens in het algemeen en voor iemand die ouder is in het bijzonder. Ghanezen leven hun leven relaxed en zien tijd als een opeenvolging van gebeurtenissen, niet zozeer als een fenomeen dat bestaat uit uren en minuten. Mensen en vriendschappen zijn veel belangrijker dan schema’s, planningen en afspraken. De spreekwoordelijke ‘African time’, houdt in dat het belangrijker is dát je komt dan hoe laat je komt.